Vanmiddag speelde ik in De Kade in Zaandam allemaal nieuwe liedjes. Het optreden begon met een kort opstootje met de geluidsman die mijn gitaar niet wilde uitversterken. Op het affiche stond dat het een akoestisch dus onversterkt optreden zou worden. Vanwege de drukte moest hij deze opmerking in mijn oor schreeuwen. Akoestische optredens zijn vaak overdrachtelijk bedoeld. De geluidsman scheen dat ook in te zien. Enige momenten later kwam het goed en speelde ik op oorverdovend volume. Een enthousiaste man wilde na afloop mijn cd kopen. Ik moest hem teleurstellen dat de liedjes die hij had gehoord niet op de plaat staan. Maar dat het wel een heel mooie cd is. De man kocht de plaat en gaf drie euro fooi.
Het blijft lastig, die nieuwe liedjes. Elk liedje dat je schrijft staat te popelen om gespeeld te worden. Een veelschrijver als ik loopt zijn laatste plaat vaak een paar dozijn liedjes vooruit. Bovendien heeft de nieuwe plaat ook even op zich laten wachten. Voor iedereen die met smart wacht op nieuw werk van Marten de Paepe: het wachten wordt bijna beloond. Komende woensdag rond ik met Frans Hagenaars de opnames af. Johan Borger gaat Wurlitzer partijen inspelen. Afgelopen zaterdag heb ik een Wurlitzer op de kop getikt in Schagen. Ik heb het instrument nog nooit gezien, maar volgens Johan is het een feest voor het oor. Neil Young speelt er ook veel mee. Dan moet het goed zijn.
Uit de oude doos: Marten voor cafe Hofman in Utrecht.
Zaandam en Schagen liggen allebei in Noord-Holland. Ik voel me vaak prettig melancholisch als ik door Noord-Holland rijdt. Vooral op zondagmiddag, met miezer tegen de voorruit en een grijze lucht boven de polder. Prachtige provinvie om in te verdwalen ook. Ik was eens eindeloos verdwaald op zoek naar het dorpje Heemskerk, waar ik moest optreden in café Lokaal. In het café was de vader van de Matthijs van Duijvenbode, toetsenist van de band Johan. Vader was geen liefhebber van Johan. Mijn liedjes konden zijn goedkeuring wel wegdragen. Matthijs speelt tegenwoordig in de band van Tim Knol. Matthijs’ vader zal daar blij mee zijn. In de muziek van Tim klinkt namelijk veel Noord-Holland door.
Terug naar de nieuwe liedjes: uiteindelijk worden de mooiste aan de Marten de Paepe express voorgelegd. De band geeft steeds meer vaart aan de nummers. Iedere repetitie winnen de liedjes aan kracht. Plaats van handeling is een kelder naast buurtsuper Boni in Ermelo. Weinig romantisch misschien, maar het stadje is wel de broedplaats van de betere pop in Nederland. Zo komt Daryll-Ann uit Ermelo. En de omgeving van Ermelo heeft ook wel wat weg van Noord-Holland: mist, hobbelige weggetjes en nat gras. Hoe het ook zij, na iedere oefensessie ben ik ontzettend blij met deze muzikanten te spelen. Ze waren er helaas niet bij in De Kade. Maar nieuwe liedjes spelen doe je toch het beste alleen. In Noord-Holland.
