“Ik probeer er van te leven, maar het gaat niet!” zei een dakloze verkoper van het Straatnieuws eens tegen mij. Het bestaan van een dakloze gaat inderdaad niet over rozen. Zijn uitspraak gaat ook op voor veel singer-songwriters in Nederland, hoewel die vaak wel een dak boven hun hoofd hebben.
Ik moest hier aan denken toen ik twee weken geleden gevraagd werd voor een interview in het Straatnieuws. Nooit geweten wat de doelgroep van de daklozenkrant is, maar klaarblijkelijk zijn ze geïnteresseerd in singer-songwriters. Het interview is in november te lezen. Afgelopen week kwam fotograaf Michaël langs om wat plaatjes te schieten. En dit is het resultaat:
Marten tussen olie, smeer en blote vrouwen
Ik woon naast de garage waar de foto is genomen. De monteurs daar hebben eens de startmotor van mijn soms wat onwillige auto gerepareerd. Twee weken later en tien startmotoren verder was het eindelijk gelukt. Sindsdien prijkt op de voordeur een foto van mijn sip kijkende auto met het onderschrift ‘Ik mag hier niet naar binnen!’.
Toen ik afgelopen week met de fotograaf naar binnen stapte, sloeg de schrik opnieuw toe bij de monteurs. Ze ontspanden toen ze hoorden dat we foto’s kwamen maken van mij met gitaar. Nooit gedacht nog eens tussen de olie, smeer en blote vrouwen een optreden te geven. Maar het galmde wel prettig. En de monteurs begonnen ook snel mee te fluiten.
Michael nam ook nog een foto voor mijn thuis, in de bladeren. Op de achtergrond zie je een balkonnetje waar ik graag zit.
Marten tussen bladeren en struiken
Ik was blij dat de foto’s buiten werden genomen. Foto’s thuis in een blad voor thuislozen lijkt me maar niks. Hoewel ik er van probeer te leven en het steeds beter lukt, breng ik mijn muziek op allerlei manieren aan de man. Voor iedereen die het wil horen. De voorbijgangers op straat, de monteurs in de garage en de mooie meisjes. En dan het liefst kalendermeisjes.
Foto’s: Michael van Maanen
