Bijschaven

Vorige week donderdag waren we aan het bijschaven in de Ekko. Het was de derde keer in drie maanden tijd dat we in de Ekko speelden. De backstage begon vertrouwd te raken. Tot onze schrik was er een nieuwe poster opgehangen. Gelukkig verliep de catering van de productieleiding gesmeerd. Altijd prettig als er bezorgd wordt gevraagd of er nog verse biertjes moeten komen.

De Marten de Paepe express met de vlam in de pijp

Het Kaasschaafcollectief liet iedereen met een kaasschaaf of –rasp gratis naar binnen. Muzikanten mochten dat ook en kregen bovendien een driegangen diner. Excuus opnieuw over eten te beginnen, maar de Ekko overtrof dit keer zichzelf. Het was de eerste keer dat ik zeewier at. Vriendinnetjes van bassisten mochten gratis mee-eten. Het werd een dolle boe, aan de eettafel was het goed toeven:

vlnr: Jesse Borger, Marten de Paepe, Mischa Porte, Johan Borger, aanhang Susanne en Chantal van der Leest

Goed om weer eens met de volledige band met volle vaart vooruit te knallen. Het publiek reageerde zoals het hoorde. Wilde kreten na een gitaareruptie van Johan waren niet van de lucht. Met zoveel kaasschaven in het publiek werd het zelfs bijna gevaarlijk. Ongehavend vertrokken we na een half uurtje van het podium, dorstig van de inspanning. De lieve dame van de backstage en het bier stond gelukkig weer in no time tot onze beschikking.

Voorprogramma Tim Knol @ Ekko

Afgelopen vrijdag liep Ekko langzaam vol terwijl we aan het spelen waren als voorprogramma van Tim Knol. Aangezien het was uitverkocht en veel mensen vast van alles hadden bij te babbelen, vreesde ik aanvankelijk dat het nogal luidruchtig kon worden. Dat bleek ongegrond: het publiek hield de aandacht goed vast. Ik speelde dan ook in opperste staat van concentratie:

Mooie shot vanaf de zijkant, naast mij stond trouwens nog Chantal op de planken.

Het optreden van Tim zelf was waanzinnig. Enorm aardige vent ook. We kennen elkaar nog van een optreden in de 013 anderhalf jaar terug. Het ijs was snel gebroken. Tim maakte zich onsterfelijk door na afloop van de show nog even persoonlijk langs te wippen in onze kleedkamer om afscheid te nemen. Hij zag er moe maar voldaan uit.

We treffen ons weer 11 maart, dan speel ik opnieuw voor Tim Knol, ditmaal in de 013, Tilburg. Tot dan!

The Fantastic Journey Of The Merleyn Man

Date ene aanstekelijke liedje van De Staat gaat volgens mij over nachtelijke avonturen in de NDRGRND, een disco onder de grond in Nijmegen. De jongens van De Staat hebben net als ik in Nijmegen gestudeerd. We hebben ook allebei voor het muzikantenvak gekozen, alleen heb ik de stad verlaten. 

Ik mis Nijmegen zeker nog wel eens. Gelukkig kom ik er af en toe terug, liefst om op te treden. Afgelopen zondagmiddag speelde ik in de Merleyn. In mijn hoogtijdagen was dit de enige plek waar je als muziekminnende student gezien wilde worden. Enig alternatief was de NDRGRND, dat toen nog de Gonzo heette. Jaren voordat De Staat er over zong, was het een donkere kelder waar vleermuizen met zwarte piekharen hoekige passen op de dansvloer maakten. Ik beleefde mijn fantastische reis liefst voornamelijk in de Merleyn. 

Terug in mijn oude stad herinner ik mij van elk café welke kater ik eraan heb overgehouden, over welke stoeprand mijn fiets is gestruikeld en welke vrienden ik weer eens zou moeten bellen. Gelukkig waren er veel oude bekenden bij het optreden in de Merleyn. De eerste keer dat ik het podium hier beklom deed ik dat met trillende handen. Nu ging het een stuk beter. Ik kreeg de zaal zelfs behoorlijk stil, afgezien van enkele kinderen. Tot ik een plaat met kinderliedjes maak, blijven echte Marten de Paepe fans onder de prille jeugd dun gezaaid. Dan maar spelen met de ogen dicht:

In de Merleyn met kindjes aan mijn voeten. Foto: Paul Thijssen

Dezelfde dag trad ik ’s avonds op in Ekko. Ekko was voor mij altijd de Merleyn van Utrecht. Het tweede podium van de stad met altijd een muziekminnend publiek. Een erg goede reden om hier te spelen, is omdat er geweldig gekookt wordt. De vorige keer speelde ik er voor Chris Chameleon. Ik had met hem te doen. De beste man is veganistisch en heeft bovendien een glutenallergie. Geen heerlijke auberginetaart voor hem dus. Het diner was ook deze zondag weer geweldig. Er waren ook geen kinderen. En warempel, je kon een speld horen vallen. Ook backstage was het goed toeven:

Nog maar net bijgekomen van alle lekkers...

Utrecht is voor mij in vergelijking tot Nijmegen een relatief onbekende stad. Ik mis er de herinneringen aan nachtelijke avonturen die ik in Merleyn en ik geef toe, later ook af en toe in de NDRGRND, meemaakte. Dus bij deze aan alle Utrechtse muzikanten: wie kan mij vertellen over zijn Fantastic Journey door de Domstad?