Popronde Amersfoort

Ik organiseer dus de Popronde in Amersfoort. Dat is een half jaar lang kroegen afschuimen, bandjes doorluisteren en vooral heel erg veel mailen. Ik zou ook kunnen bellen, maar ik ben niet zo’n telefoonheld. Al dat geploeter leidt dan uiteindelijk tot iets moois: 62 optredens op 31 locaties. Dat alles op 1 dag. De grootste Popronde van Nederland ineens.

Het zal in een vloek en een zucht voorbij zijn. Met een beetje geluk kan ik zelf ook nog een paar bandjes kijken. Als niet organisator is het natuurlijk nog veel leuker om naar de Popronde te gaan. En dat ben jij, lieve lezer. Ik zie je dus zaterdag 6 november in Amersfoort, vanaf 14:30 in Kunsthal KAdE of vanaf 19:00 in Hemels. Vroeg die pizza naar binnen schuiven en hops te voet, te fiets, trein of auto naar de Keistad. Het is de best bereikbare stad van Nederland. Laatste trein richting Utrecht om 00:45.

De pers heeft de Popronde Amersfoort ook ontdekt. Zo werd ik geïnterviewd door de Amersfoortse Courant. Ik hield daar nog iets moois aan over, namelijk een erg mooie foto van Bram Petraeus. Ik kijk hier enigzins bewust van de camera over de Langegracht, in Coffee Corazon. 3VOOR12 schreeg ook een artikel, hierrr te vinden. Tot zaterdag!

Ik in Corazon, komende zaterdag rock&roll pit tijdens de Popronde. Foto: Bram Petraeus

Kultjurloop

Het was goed toeven op de Kultjurloop gisteravond. Een tripje cultuur door de binnenstad van Amersfoort. Inclusief Marten de Paepe natuurlijk, in LEFF. Deze wijnbaar aan de Hof heeft een waanzinnige binnentuin die voor de gelegenheid was getransformeerd tot beeldentuin. Het Kröller-Müller Museum is er niets bij. Het was nogal hartverwarmend om te zien wat jong Amersfoort allemaal in huis heeft wat betreft podiumkunsten. Alles leidde tot een gezellig drinkgelag en een gammel gestel de volgende dag. Ik houd het dus even kort.

Daags voor de Kultjurloop nam Bram Petraeus erg mooie foto’s in de binnentuin van LEFF die ik jullie niet wil onthouden. Ze staan ook in de Amersfoortse Courant van dit weekend. Het schildpadmotiefje op mijn bril komt fijn uit in dit licht. Sinds de bril lijkt onze poes thuis ook iets meer aan mij gehecht. Dat is ook een schilpad. Een geëxplodeerd bruin-geel kleurenpatroon siert zijn lijfje. Worden we toch nog vriendjes. En we zien er stijlvol jaren zeventig uit.