Afgelopen zondag was voor de tweede keer Festival de Oversteek in Nijmegen. Ik heb zo’n acht jaar in Nijmegen gewoond, maar heb al die tijd niet de oversteek durven maken naar de overzijde van de Waal. Omdat dit niet alleen voor mij geldt en het gebied tussen Lent, Oosterhout en Slijk-Ewijk vele verborgen schatten kent, is Festival de Oversteek geboren.
Trekker in de historische tuin. John Dear Mowingclub zou later ook spelen.
Ik verzorg samen met Bas en Annemarie de programmering van muziek, theater, poëzie en andere podiumkunsten. Het was voor mij dus fijn zelf uitgenodigde bandjes kijken. Maar vooral met de Corsa op de zondagmiddagstand door het landschap tuffen en van de ene verrassing in de andere vallen. Ik ben op veel festivals geweest, maar de Oversteek is een van de leukste die ik ken. Het unieke van het festival is de combinatie van natuur, bijzondere locaties, dito acts en de gastvrijheid van huiseigenaren.
Doorkijk op de Oversteek vanuit de schuur van Luilekkerlent.
I Am Oak speelde in een kersenboomgaard. Lavalu in een historische kerk. Tim Akkerman verruilde de Heineken Music Hall voor een tochtige schuur in Lent. Jeroen Kant speelde met zijn Ratten in de Schuur in een houtopslagplaats onder aan de Waaldijk. Volgens de eigenaar hadden ratten de afgelopen dag vuistdikke gaten gegraven onder zijn huis. Ze vluchtten zeker van Jeroens ratten in aantocht. Crappy Dogs maakten een dijkhuis op dezelfde Waaldijk onveilig. Inclusief brandende Romeinse helm.
Jeroen Kant, achter hem ratten in de schuur.
Het is fijn om mensen een klein podium te kunnen bieden midden in de polder. Met pony’s in de achtertuin, gras dat hoognodig eens gemaaid moet worden, verroeste voertuigen op parkeerplaatsen vol kuilen. En een meute mensen te fiets en te voet die de weg kwijt raakt om vervolgens een act te zien die hij niet had verwacht. Op naar Festival de Oversteek 2011!
Chantal op de Waaldijk, eindbestemming Nijmegen in zicht.
