En daar is ie dan!!! De nieuwe Marten de Paepe website! De plek voor alle info, nieuws, muziek, filmpjes en andere wetenswaardigheden over mijn muziek. Webman Ruben Trimbach heeft vele peentjes lopen zweten de afgelopen tijd, maar het resultaat mag er zijn!
Thumbs up!!!
Voor nu: het nieuwe album is op komst. De plaat is opgenomen, de mix is af, het artwork bijna voltooid en een videoclip is in de maak. Ik hoop binnenkort te kunnen verklappen waar en wanneer de cd gaat uitkomen.
Tot slot: de nieuwsberichten hier op mijn WordPress worden altijd erg fanatiek bezocht. Berichten vanaf 2011 zullen voortaan op de nieuwe website worden geplaatst. Ben je benieuwd wat Marten de Paepe in voorgaande jaren uitspookte, neem een kijkje hier in het archief op WordPress.
Onlangs heb ik een nieuwe oude gitaar gekocht. Het voelt een beetje decadent. Het is een Gibson uit 1966. Ik ben een enorm fan van oude instrumenten, ze klinken altijd beter dan nieuwe. En in ga er nieuwe liedjes door schrijven die klinken als nooit tevoren. Gibson laat ik voorlopig wel thuis staan voor de veiligheid.
Andere leden van de Marten de Paepe Express zijn net zo gesteld op oude spulletjes en nemen die ook mee. Johan heeft een Fender Tremolux uit de jaren zestig en een pedalsteel uit dezelfde tijd. Drumman Mischa steekt tegenwoordig de kroon met een drumstel uit de Tweede Wereldoorlog. Iedereen jaloers. Het is een Slingerland Rolling Bomber, een parelmoeren witte. De enige op het continent.
De naam Rolling Bomber is goed gekozen; de basdrum is onwezenlijk groot en alle toms klinken een paar octaven lager dan bij een normaal drumstel. Een paar slagen op een tom en je ziet zo een enge trol uit Lord of the Rings in oorlogsmars aan je oog voorbij trekken. Jay Bellerose, de drummer van Ray Lamontage kookt er ook mee, drummend alsof hij een waanzinnig pastagerecht aan het bereiden is.
Kitje van Jay Bellerose, drumman van Ray Lamontagne. Ook een parelmoer witte!
Afgelopen zondag in de Mezz werd de Rolling Bomber voor het eerst bespeeld bij de Express. Tim Akkerman had twee dagen eerder de primeur tijdens Eurosonic. Daar trilde iedereen de zaal uit. Ook in de Mezz deed de Bomber goed zijn werk. De popzaal trilde bijna uit zijn grondvesten door het drumgeweld. Mischa kookt volgens mij nog lekkerder dan Jay Bellerose. Hij blikt in ieder geval erg goed bij het spelen.
Bizar, zo’n oud drumstel. Er is er maar eentje in Europa en die staat hier om de hoek. De oudste instrumenten leveren vaak de mooiste muziek op. Er is beeldmateriaal: Mischa zit links met Rolling Bomber. Basman Jesse komt helaas wat minder gelukkig in beeld. In het echt heeft hij wel een hoofd. Kom binnenkort eens live kijken voor het volledige plaatje.
Het eerste optreden van het nieuwe jaar was afgelopen zondag in Den Haag. In een theater in een steeg, bij Acoustic Alley. Op het programma stond het neusje van de zalm van akoestische muziek uit Nederland. En de Nederlandse popzalm zet zeer veel neuzen op. Naast ik speelde Theo Sieben, De Ministers waren ook van de partij. De mannen en dame van Goodwin Sands waren er ook. De cellist blijkt bij mij om de hoek te wonen. Zo maak je nog eens vrienden.
Voor de huidige banner van Acoustic Alley
Acoustic Alley draait als een tierelier. De zaal was zondag afgeladen vol. De koffie kon niet worden aangesleept. En de vrijwilligers hadden rode t-shirts met logo. Als er shirts zijn zit het altijd snor. Er was ook een tombola. Uit de opbrengsten zou een nieuwe banner worden aangeschaft. Ik word erg blij van dit soort initiatieven mogelijk gemaakt door vrijwilligers. Ik gun ze de grootste banner die denkbaar is. En meer t-shirts voor nog meer vrijwilligers.
Zelden zo’n dik pas sneeuw aangetroffen als afgelopen zondag. De vorige nacht kwamen vlokken met bakken de hemel uit vallen. Om 9 uur ’s ochtends was de Marten de Paepe mobiel aardig ingesneeuwd. Had ik maar een husky. Niks stopt echter de express. Na enig graaf- en spitwerk en een duwtje in de kont, rolde Corsa soepel de A28 op waarna Leiden binnen anderhalf uur bereikt werd. Onderweg voelde ik me even heel rock & roll. Een redelijk zeldzaam gevoel voor mij, gelukkig op de gevoelige plaat vastgelegd.
Sleeër!
De hele band was verzameld in Scheltema, een plek waar actuele kunst wordt vertoond. Er is een soort geluidslaboratorium. Met duizenden speakers in één ruimte voor een eindeloos surround geluid. Kyteman schijnt er als een kluizenaar vele dagen te slijten. We speelden zelf in de theaterzaal, voormalige fabriekshal waar in de negentiende eeuw nog wollen dekens werden gemaakt. Alle aanwezigen konden wel een wollen deken gebruiken. Gelukkig voelde onze muziek als een paar dikke sokken over bevroren tenen.
Het was goed toeven in Scheltema. Voor iedereen die er niet bij was en het koud heeft, we hebben een filmpje gemaakt. Luister en ontdooi:
Neem 80 huiskamers in Amersfoort. Zet in elke huiskamer een artiest. Zorg voor gratis koffie, thee en koekjes. Pomp de banden op. En je hebt een dag vol met mensen over de vloer. Gezelligheid alom. Als het elke dag Gluren bij de Buren was zou er nooit meer honger zijn. Het ideale kerstevenement dus eigenlijk. En ik zou altijd een publiek hebben. Ik speelde afgelopen zondag drie keer op een rij, het was drie keer bomvol. Aangezien ik teveel koffie had gedronken, was ik op het einde stuiterend voldaan. Met dank aan huiseigenaren Ton en Myra.
Vruchtvlees @martendepaepe ben jij een van die amateurs? Willen jullie als de sodemieter maken dat jullie van die radio afkomen? Schlemielen #twexit.
Betrapt door Vruchtvlees. Op heterdaad nog wel. In de nacht van dinsdag op woensdag waren Johan en ik te gast op Radio 1. Het programma waarin we speelden was Nog Steeds Wakker Nederland. Na afloop vertelde de bezorgd kijkende presentator dat ze tijdens de uitzending weer voor rotte appels waren uitgemaakt door ene Vruchtvlees op Twitter. Iemand die de voorkeur geeft aan warme praatprogramma’s die normaal in de nachtelijke uren op Radio 1 worden uitgezonden. Nu ben ik ook erg fan van Casa Luna, maar met Nog Steeds WNL is niks mis. Het programma wordt met liefde en aandacht gemaakt. En het besteed net als steeds meer radioprogramma’s aandacht aan Nederlandse bands.
Iedere nacht trekken bandbusjes richting Mediapark om daar muzikanten uit te braken die hun spulletjes opbouwen bij 3FM, Radio 1 en soms ook Radio 2. Overdag worden ze voor gek uitgemaakt door vrienden en familie. ’s Nachts spelen? Moet je morgen niet vroeg op? En wie luistert er nou helemaal dan? In het gebouw van NOS op het Mediapark werken twee erg toffe portiers. Zij luisteren. Samen met talloze andere nachtwerkers. En Vruchtvlees natuurlijk. Die de moeite had gedaan om mij op te zoeken op Twitter en tot zeven uur ’s ochtends doorging met tweets vol met beledigingen richting WNL. Hij heeft drie followers. Dat geeft moed. Maar treurig is het wel.
Vier liedjes van het radio optreden zijn hier te beluisteren: http://bit.ly/hq5gxO. Warmer dan het warmste verhaal op Casa Luna.
Tijd voor een nieuwe bijdrage in de serie zeer onregelmatig verschijnende kalenderliedjes. En wel eentje om het een beetje warm te krijgen bij het gure weer van het moment. ‘First love in mind’ heet het liedje, vers van de pers en enigszins indachtig aan ‘Love in mind’ van Neil Young. Met een belangrijke gastrol voor Poes. Enig vlijtig knutselwerk met Movie Maker leverde toch nog iets fraais op. Veel plezier en tot de volgende.
Vrijdag speelde ik in Theater de Regentes in Den Haag. Het was vroeger een zwembad. Daar herinneren de tegeltjes op de muren nog aan. Er is een kleine zaal op de bodem van het voormalige zwembad, met een schuin oplopende vloer. Ik speelde zelf in de grote zwemhal, thans de grote zaal. Het was mooi.
Façade van de voormalige zwem- en badinrichting
De gelegenheid was Artventure, een netwerkmiddag van kunstenaars en mensen uit het bedrijfsleven. Centrale vraag was wat beide partijen voor elkaar kunnen betekenen. Nu ben ik zelf niet echt van het cultureel ondernemerschap. Meer van het cultureel ambacht. Muzikanten moeten vooral goed muziek maken. Een facebook pagina bijhouden is oké, zolang je maar tijd overhoudt om gitaar te blijven spelen.
Ik maak me niet zo’n zorgen over dichte subsidiekranen en de afhankelijkheid van bedrijsleven en weldoeners. Pop overleeft altijd, onder welke stormachtige omstandigheden dan ook. Daar is het pop voor. Het is de tocht onder de deur, de regen in de sloot. Gooi mij maar in het diepe.
Het was een warm weerzien met Arthur Adam afgelopen zondag tijdens Club Canapé. De Club is een huiskamerfestival van Live in your living room. Ik had me ingeschreven in Almelo omdat ik hier van mijn 8e tot 18e ongeveer heb gewoond. Een onstuimige jeugd is gegarandeerd als je in Almelo opgroeit. Er was 1 café waar alles moest gebeuren en dat was nogal wat. Een kruitvat van puberale emoties, maar wel leuk en gezellig.
Marten en Chantal in een huiskamer te Almelo. Duizenden mensen keken toe - niet op de foto -
Arthur Adam blijkt in een stad in de buurt opgegroeid te zijn. Een even onstuimige jeugd resulteerde eveneens in een baardige, liedjes schrijvende persoon. Mocht er een verband zijn, dan richt ik een Facebook pagina op hiervoor. Evengoed, in een huiskamer vol met Tukkers was het goed toeven zondag. Lekkere wijn, prima Warsteiner en dito nootjes. Dank voor de gastvrouw en op naar een volgende huiskamer!
Johan Borger, trots lid van de Marten de Paepe express, is sinds vrijdag 19 november recordhouder auto tetris in de categorie Nederlandse bands. Hij wist drie gitaren, een pedalsteel, een harmonium inclusief houten behuizing, vier koffers (waarvan 1 heel grote), een krukje, een statief en verschillend los spul inclusief drie bandleden in een Opel Corsa 1.5D uit 1992 (een vierkante) te proppen.
Marten de Paepe stond met zijn handen in het haar na een optreden in Café Pakhuis Wilhelmina in Amsterdam. De treinen reden niet meer en er moest een bandlid meer in de Corsa dan rekening mee gehouden was. Johan rolde zijn mouwen op en bleek de redder in nood. Hij bleef er zelf laconiek onder. Gevraagd naar een reactie zei hij: “Geen gedeeltelijk inklapbare achterbank? Ik vind het een uitdaging…”
Het record auto tetris werd gevestigd na een succesvol optreden in Wilhelmina, waar naast de express ook Rob Klerkx en Nuff Said een optreden verzorgden. Marten de Paepe heeft het hoogste doel bereikt met zijn huidige bandmobiel en kijkt uit naar een nieuwe behuizing op wielen. Of deze kleiner of groter gaat worden is nog niet bekend. Het resultaat van de succesvolle recordpoging is gelukkig in beeld gevangen, hieronder te zien.
Zo maar s auto sneeuwvrij maken voor een fijn avondje repeteren @GallowayStudio. Er zijn wilde plannen. Iets met gitaren. En Okieson plus ik 6 days ago
Vanaav 22:00! De express doet z'n 1e optreden van 2012. En wel in Wageningen, Cafe de Overkant. Komt dat zien va 22:00: http://t.co/oICkiFVD1 week ago
